معماری

اسفند ملتی …

با سلام
مدتی است وبلاگ رنگ و بوی بافران را کمتر به خود گرفته بود، و برخی خوانندگان هم اعتراضاتی داشتند، در بافران هم برخی دوستان به بنده متذکر شدند که خارج از موضوع کمتر نوشته شود.
البته این دغدغه صحیح است و بی شک در صورتی که دوستان نویسنده وبلاگ دست به نوشتن پیرامون بافران بنمایند، با قلم زیبا و شیوای خود خواهند توانست مطالب شایان توجهی خلق نمایند.
از سوی دیگر خدمت حسین آقای فروزان خوشامد عرض میکنم که مدتی از حضور ایشان بهره مند نبودیم، و همچنین در مورد مطلب خیابان ۹ دی هم …
بهتر بود اسمش را می نوشتید: در بافران کوچه ۹ دی نامگذاری شد.
این طور زیبا تر بود… و در خور موضوع تر
البته بگذریم که خود نایین هم سرو تهش یک خیابان که بشود اسمش را خیابان گذاشت ندارد
بگذریم…
 
این هفته مراسم اسفند ملتی در بافران برگزار شد و بنده هم کاملا از سر تصادف در این برهه در بافران حضور داشتم. شب جمعه متوجه شدم که اسفند ملتی است و خوشبختانه افتخار حضور در مراسم دست داد.
امسال هجده تن از عزیزان بافرانی را از دست داده بودیم و شکر خدا نسبت به سالهای قبل آمار کمتر شده بود.
خدا همگیشان را بیامرزد و قرین رحمت نماید.
اما آنچه مرا واداشت یکی دو کلمه بنویسم درمورد تغییراتی است که در این مراسم در این چندسال ایجاد شده است.
بی شک هدف از مراسم اسفند ملتی دو چیز است:
اول عرض تسلیتی به خانواده های داغدار و به عبارتی اعلامی بر پایان عزا و آماده شدن برای عید.
دوم همبستگی و نزدیکی بیشتر مردم که با حرکت به اقصی نقاط روستا(شهر) و گشت و گذار در کوچه پس کوچه ها به دست می آید.
اینجانب چندین سال است که در حوزه سیاستگذاری های فرهنگی … همکاری کرده ام، و آنچه شاهد بوده ام آن است که برای ایجاد همبستگی و وفاق و شور و نشاط (که یکی از اهداف برنامه های فرهنگی است) هرساله مبالغ بسیار هنگفتی هزینه می گردد.
حال در بافران وجود چنین مراسمی که ایجاد شور و نشاط بسیار نموده و جنبش و حرکتی در سراسر روستا روی می دهد و ایجاد وفاق و اتحاد و همدلی می نماید، رو به نابودی گذارده است.
نابودی؟
بله نابودی، تعجب نکنید، نابودی
امسال تنها سه مراسم از هجده مراسم در منازل برگزار شد و باقی آنها (مردانه) در مساجد بود.
اینجانب به همراه ابوی و جمع چند نفره ای از همشهریان خود در مراسم حضور داشتم، یکی از منازل که رفتیم ، اکثر این افراد می گفتند که در طی چهل یا پنجاه سال عمرشان تا کنون به آن کوچه سری نزده اند.
یا در خانه ای دیگر، چندین نفر از معماری سنتی و زیبای این منزل انگشت به دهان بودند، و حیران…
آری، این شور و نشاط درونی و وصف ناپذیر، و از سوی دیگر آن عرض تسلا به بازماندگان و بیان اینکه ما هنوز هم شما را دریاد داریم، آرام آرام از روستا رخت بر می بندد
مراسم در مساجد برگزار می شود، خشک و بی روح
می نشینید، فاتحه ای می خوانید و می روید.
هیچ اتفاق جدید و خاصی روی نداده است
هیچ شور و نشاطی در میان نخواهد بود
دیگر قرار نیست به منازل و کوچه ها بزنید، دیگر قرار نیست در همه روستا آبپاشی شده باشد کوچه های قدیمی، در کوچه هایی که در تمام عمرتان به آنجا نرفته اید سر بزنید، به کوچه پس کوچه های دجله بروید، سقره، محله بالا، دروازه، همه جا، دیگر هیچ قراری نیست، تنها قرار آن است که باید هفت هشت مسجد بروید
 
و این است آینده ی این مراسم
یکی دوسال دیگر وقتی اسم اسفند ملتی می آید رفتن به همین مسجد در ذهنمان تداعی می شود.
دیگر مهم نیست ده نفر یا صد نفر باشند در گذشتگان
چون همه در مساجدند، همان هفت هشت مسجد همیشگی
دیگر مهم نیست منزل افراد کجاست، چون همه در مساجدند، همان هفت هشت مسجد همیشگی
و آهی از سر افسوس
که چه آسان سنتهای اصیلمان بر باد می رود
و کمی دورتر را هم ببینیم
شاید ده دوازده سال دیگر، یک برنامه ریز فرهنگی، در بافران، میلیونها تومان هزینه کند برای ایجاد وفاق و همدلی و شور و نشاط
فارق از آنکه روزی روزگاری در همین بافران مراسمی بود که…
بگذریم که سخن به درازا کشیده است
 
هدف از این نوشته شاید درد دل بود، و شاید هم این بود که بد نیست هریک به سهم خود تلاشی بکنیم برای حفظ رسوم اصیل دیرینه مان
 
التماس دعا
عید بر شما مبارک
یاحق

برچسب‌ها: جامعه مجازی بافرانیان, بافران, مناسبت ها

همچنین ببینید

ان سوی نمایندگی (قسمت دوم)

مجلس در راس اموراست. مجلس خانه ملت است. تا انتخابات نمایندگی مجلس شورای اسلامی فرصت …

یک دیدگاه

  1. خدا بیامرزد رفتگان همه سالهای دیرینه را و خصوصا رفتگان امسال دیارمان را
    روح آن عزیزان در جوار رحمت حق آرام وبرای بازماندگانشان صبر آرزو دارم
    سنت زیبایی است این سیبند ملتی و نمی دانم دولتی که قبل از تحویل سال جدید مراسمی آنهم در یک روز برای همه سفر رفتگان و سر سلامتی برای خانواده های داغدار ..
    و پیامی برای بازماندگان که آنها رفتند اما شما باید زندگی کنید .این جبر زمانه است و این رسم جانگداز زمانه و هیچکس را نیز یارای مقابله با آن نیست
    از ابتدای آفرینش اینگونه بوده است و خواهد بود .
    همه رفتنی هستیم و فانی
    و خوش به سعادت آنانی که با دست پر هجرت نمودند و فرزندان صالح از خویش به یادگار گذاشتند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.