معماری

به قلم #تیمسار_رحیمی

‍ #دلنوشته
به قلم #تیمسار_رحیمی
عصرهر روز از دامنه ریگ محله بالا نگاهی ما را به سمت صحرای دولت آباد یا چیت خودمان می اندازم که در گذر زمان بر اثر بلاهای طبیعی ، بی آبی و اینکه اکثر زمین ها خالی از کشت و زار است دلم میگیره
یادش بخیر روزی که با وقتی با #مامایی (مادربزرگ) خدابیامرزم #انیس_خانم به صحرای چیت می رفتیم تمام کوچه باغ ها مملو از درختان توت ، زردآلو ،گیلاس ، گلابی ، انجیر ، انار ، شاه توت ، پسته و انواع کشت زار های زیاد و محصول برند آن #کمزچو (خربزه) که بادشتبانی مرحوم #حاج #محمد_علی و باآسیاب سنگی مرحوم #حسین_ظهراب که دیگر اثری ازآن نیست
مردمانی که بعد کارکشاورزی زیر درختان توت لم میدادند و برای هم ازخاطرات وکاروزندگی صحبت می کردند ولی اکنون صحرا نیمه خشک
بیاییم همت کنیم و از نابودی آن جلوگیری کنیم
تلاش کنیم ودرختان پسته بکاریم که هم درآمد دارد هم به آب کم احتیاج است
مَثَل معروفی هست
« دیگران کاشتندو ما خوردیم مابکاریم ودیگران بخورند»

همچنین ببینید

چه کسی دربافران حرف اخر رامی زند؟(اتاق فکر بافران کجاست)

بایک نگاه اجمالی به گذشته بافران،به خوبی در می یابیم که تمام کارهایی که توسط …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.