معماری

#دلنوشته_انقلاب

#قلم_خانم_اعظم_پوربافرانی
یادش به خیر آن روزها چقدر منتظر بودیم تادهه فجر برسد ۱۲بهمن که میشد ظاهر کلاس ها وراهرو مدرسه دیدنی میشد چند روز قبل بچه ها باهم جمع میشدیم وپول هایمان را روی هم می گذاشتیم تا وسایل تزئینی برای کلاس تهیه کنیم کاغذ های رنگی به شکل گل، پرچم های کوچک وچند بادکنک رنگی که زیبایی کلاس را دوچندان می کرد
چند نفر هم داوطلب میشدند وکلاس راآب وجارو میزدند وای که چه حس خوبی بود بوی آب وخاک ،وقتی باد آویزها وبادکنک هارا به حرکت در می آورد
یادم نمی رود گاهی اوقات وسط زنگ ریاضی یا هر درس دیگرناگهان یکی از بادکنک ها می ترکید کلاس پر میشد از صدای خنده ی بچه ها…
ومعلم که چه تلاشی می کرد تا کلاس را جمع وجور کند ….
@axbafran
یادش بخیر ۲۲بهمن که میشد مادرها را به مدرسه دعوت می کردند ???در آن روز مربیان برای تشویق ،به شاگردان اول ،دوم وسوم هر کلاس جایزه ای میدادند ،جایزه ها کوچک بودند اما وقتی نام ما را بلند می گفتند وهدیه را دریافت می کردیم انگار بزرگترین افتخار دنیا نصیب مان شده بود ….
در جشن مان سرود ،نمایش ومسابقه هم بود سرودهای انقلابی ونمایش های کمدی، راستی مسابقه ماست خوری بدون دخالت دست ومسابقه پیدا کردن سکه ها از میان آرد آن هم بافوت یادتان هست ؟
یادتان هست گاه صدای خنده هایمان تا بیرون از مدرسه میرفت هروقت یاد صورت پر از آرد وماست بچه ها می افتم لبخند عمیقی روی لبم می نشیند آن روزها فقط کافی بود یکی ازما بخندد تا شادی به بقیه هم سرایت کند
@axbafran
کاش شادی آن روزها یک بار دیگر بر می گشت
مابزرگ شدیم آهنگهای انقلاب همگی تکراری شدند وحتی
خنده دارترین سریال ها هم نتوانستند لبخند آن روزها رابرایمان تکرار کنند?????
@axbafran

همچنین ببینید

پسا_انتخابات

در مجموع 6 دوره مجلس معادل 24 سال از تاریخ پس از انقلاب نایین منتصب به بافران بوده است و این امر نشاندهنده نخبگی شهر بافران است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.