معماری

«تاخونه» مکانی برای پخت نان /پیش دستی که کار دستم داد

تقریبا در پاییز یا چندروزمانده به سال نو خونواده ها اثاث های داخل (تاخونه) یا مطبخ را بیرون می ریختند و آن  را باگِل رُس سبز که ازکنجواز (میدان امام علی (ع) کنونی) تهیه می کردند

دو روز آن را دربادیه یاتشت بزرگ خیس کرده و بعد یک نفرکه ماهر بود باکاسه به سقف وبدنه آن پاشش می داد  این کارفن خودش رامی طلبید وکارهرکسی نبود بدین وسیله هم برای زمستان آماده می شد و یا برای عید ومردم داخل همین تاخونه به عید دیدنی هم میرفتن حتی گوسفند زاییده درکنارشان بود که سرمانخورد خلاصه یه مرتبه بنده و ابوی با الاغ ازکنج واز دوکوتنبر خاک روس آوردیم وروزبعد قبل از این که اهل فن این کار بیاید بنده پیش دستی کردم وباکاسه مسی کمی هم سنگین هست دربرابرکاسه رویی شروع کردم به گل رُس پاشیدن وتمام لباسم پرآب وگل شد ومادر خدابیامرزم آمد و دادو بیدا که مریض میشی ، سرما میخوری، آخه بنده بچه مامان بودم در منزل به محمد مامان معروف بودم وهستم خلاصه چهارتا نیشکون یواش ازم گرفت وتندی لباسهام راعوض کرد وبدو زیرکرسی که سرما نخورم اهل فن هم که آمد بنا به قُرقرکردن که یکی آمده و بلد نبوده وکارخراب کرده ولی آخرش قبول کرد که بنده دسته گل به آب دادم اینم آمد  و دم اتاق  المانی که زیرکرسی بودم وچش غره ای بهم کرد وگفت چش سفید لوس کارم راخراب کردی میرم وفردامیام,به اتاقهای سفید شده بادرب نسبتا بزرگ میگفتن اتاق المانی به هرحال اینم ازتاخونه درشوری زمان تقریبا نوجوانی بنده,موفق باشید! به قلم محمد علی رحیمی

همچنین ببینید

قسمت چهارم برنامه از جنس آرامش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.