معماری

ببخشید تابخشیده شوید!

نکته های قرآنی در باره عفو و گذشت
۹-ببخشید تابخشیده شوید!
هر انسانی ممکن است خطا یا حداقل اشتباه و خصوصا ترک اولی نماید و به این علت در درگاه خداوند غفار نیازمند به چشم پوشی و گذشت شود. بنابر این همه انسانها نیاز به عفو و بخشش حضرت حق دارند.
اگر همه ما نیاز به بخشیده شدن داریم و درک می کنیم که عفو برای گناهکار چه لذت و آسایش ویژه ای دارد چرا خودمان این هدیه بزرگ را به دیگران ندهیم ؟
مگر نه این است که اگر ترک اولی یا اشتباه و خطایی کردیم انتظار داریم دیگران و خصوصا خداوند بخشنده و مهربان با عفو گذشت با ما برخورد کند نه با عدل ، پس چرا خودمان اینکار را در حق سایرین نکنیم ؟!
در بین افراد نیازمند بخشش هم لازم است که به افراد خانواده و خصوصا همسر توجه ویژه کنیم و خطاهای او را و حتی خطاهای مکرر او را ببخشیم .
با اینکار هم روحیه بخشش و جوانمردی را در وجود خودمان تقویت کرده ایم و هم همسر و مونس خویش را مورد لطف و محبت قرار داده ایم.
البته همسران خطاکار ، اعم از زن و مرد هم باید جلو اشتباهات و خطاهایشان را بگیرند و خطاهایشان را در زندگی مشترک تبدیل به خط و مشی همیشگی نکنند!!
خداوند سبحان در این باره در آیه ۱۴ سوره تغابن فرموده اند :
یَآ أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِکُمْ وَأَوْلاَدِکُمْ عَدُوّاً لَّکُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُواْ وَتَصْفَحُواْ وَتَغْفِرُواْ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ
اى کسانى که ایمان آورده اید! برخى از همسران و فرزندانتان براى شما دشمنند (که شما را از راه خدا بازمى دارند)، پس از آنان بر حذر باشید و اگر (آزار و خطایشان را) عفو کنید و چشم بپوشید و درگذرید، پس (بدانید که) خداوند آمرزنده مهربان است.
در تفسیر نور هم آمده است :
در تمام قرآن، هیچ کجا کلمات عفو و صفح و مغفرت، پشت سر هم نیامده است، جز در مورد زندگى خانوادگى با همسر و فرزند. یعنى حتى در موردى که هم فکرى نیست و باید از آنان بر حذر بود، باز هم عفو و صفح و مغفرت را باید مراعات کرد.
با توجه به شأن نزول، معیار شناخت دوست از دشمن، تشویق به کارهاى خیر یا مانع تراشى در برابر انجام عمل خیر است. کسى که به خاطر منافع خود، دیگرى را از انجام وظیفه اش باز مى دارد، دشمن اوست.
– گرچه نباید تسلیم خواسته هاى نابجایى همسر و فرزندان شد، ولى رابطه عفو و گذشت و بخشش را مراعات کنید. «فاحذروهم و ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا»
– در مسیر خطاپوشى، تا آخرین مرحله پیش روید؛ ببخشید، سرزنش نکنید و به یاد خودتان هم نیاورید. «تعفوا و تصفحوا و تغفروا»
– تعادل میان وظیفه و غریزه در زندگى خانوادگى لازم است، نه به خاطر عواطف و غرایز، دست از وظیفه و هجرت و جهاد بردارید و نه به خاطر انجام وظیفه، عواطف خانوادگى را نادیده بگیرید. «فاحذروهم و ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا»
– به دنبال عفو و مغفرت شما، عفو و مغفرت الهى است. «ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا فانّ اللّه غفور رحیم»
– مغفرت الهى، همراه با رحمت و الطاف ویژه است. اگر شما دیگران را ببخشید، خداوند هم شما را مى بخشد و هم مورد لطف ویژه قرار مى دهد. «فانّ اللّه غفور رحیم»
مفسر تفسیر نمونه ذیل این آیه نوشته است :
بنابراین، اگر آنها از کار خود پشیمان شدند و در مقام عذرخواهى برآمدند، و یا بعد از هجرت به شما پیوستند، آنها را از خود نرانید، عفو و گذشت پیشه کنید، همان طور که انتظار دارید خدا هم با شما چنین کند.
در داستان افک «عایشه» در تفسیر سوره «نور» مى خوانیم:
هنگامى که کار شایعه سازان در «مدینه» بالا گرفت، بعضى از مؤمنان که بستگانشان در صف شایعه سازان بودند سوگند یاد کردند، هرگونه کمک مالى را از آنها قطع کنند، آیه ۲۲ همان سوره نازل شد و گفت: «آنها که داراى برترى مالى و وسعت زندگى هستند، نباید سوگند یاد کنند که از انفاق نسبت به نزدیکان، مستمندان و مهاجران در راه خدا دریغ نمایند آنها باید عفو کنند و صرف نظر نمایند»:
أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللّهُ لَکُمْ: «آیا دوست ندارید خداوند شما را ببخشد»؟!
در این که فرق میان «عفو»، «صفح» و «غفران» چیست؟ با توجه به مفهوم لغوى آنها روشن مى شود که، سلسله مراتب بخشش گناه را بیان مى کند; زیرا «عفو» به معنى صرف نظر کردن از مجازات است، و «صفح» مرتبه بالاترى است یعنى ترک هرگونه سرزنش، و «غفران» به معنى پوشاندن گناه و به فراموشى سپردن آن است.
به این ترتیب، افراد با ایمان در عین قاطعیت در حفظ اصول اعتقادى خویش، و عدم تسلیم در مقابل زن و فرزندانى که آنها را به راه خطا دعوت مى کنند، باید تا آنجا که مى توانند در تمام مراحل، از محبت و عفو و گذشت دریغ ندارند، که همه اینها وسیله اى است براى تربیت و باز گرداندن آنان به خط اطاعت خداوند.
هر انسانی ممکن است خطا یا حداقل اشتباه و خصوصا ترک اولی نماید و به این علت در درگاه خداوند غفار نیازمند به چشم پوشی و گذشت شود. بنابر این همه انسانها نیاز به عفو و بخشش حضرت حق دارند.
اگر همه ما نیاز به بخشیده شدن داریم و درک می کنیم که عفو برای گناهکار چه لذت و آسایش ویژه ای دارد چرا خودمان این هدیه بزرگ را به دیگران ندهیم ؟
مگر نه این است که اگر ترک اولی یا اشتباه و خطایی کردیم انتظار داریم دیگران و خصوصا خداوند بخشنده و مهربان با عفو گذشت با ما برخورد کند نه با عدل ، پس چرا خودمان اینکار را در حق سایرین نکنیم ؟!
در بین افراد نیازمند بخشش هم لازم است که به افراد خانواده و خصوصا همسر توجه ویژه کنیم و خطاهای او را و حتی خطاهای مکرر او را ببخشیم .
با اینکار هم روحیه بخشش و جوانمردی را در وجود خودمان تقویت کرده ایم و هم همسر و مونس خویش را مورد لطف و محبت قرار داده ایم.
البته همسران خطاکار ، اعم از زن و مرد هم باید جلو اشتباهات و خطاهایشان را بگیرند و خطاهایشان را در زندگی مشترک تبدیل به خط و مشی همیشگی نکنند!!
خداوند سبحان در این باره در آیه ۱۴ سوره تغابن فرموده اند :
یَآ أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِکُمْ وَأَوْلاَدِکُمْ عَدُوّاً لَّکُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُواْ وَتَصْفَحُواْ وَتَغْفِرُواْ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ
اى کسانى که ایمان آورده اید! برخى از همسران و فرزندانتان براى شما دشمنند (که شما را از راه خدا بازمى دارند)، پس از آنان بر حذر باشید و اگر (آزار و خطایشان را) عفو کنید و چشم بپوشید و درگذرید، پس (بدانید که) خداوند آمرزنده مهربان است.
در تفسیر نور هم آمده است :
در تمام قرآن، هیچ کجا کلمات عفو و صفح و مغفرت، پشت سر هم نیامده است، جز در مورد زندگى خانوادگى با همسر و فرزند. یعنى حتى در موردى که هم فکرى نیست و باید از آنان بر حذر بود، باز هم عفو و صفح و مغفرت را باید مراعات کرد.
با توجه به شأن نزول، معیار شناخت دوست از دشمن، تشویق به کارهاى خیر یا مانع تراشى در برابر انجام عمل خیر است. کسى که به خاطر منافع خود، دیگرى را از انجام وظیفه اش باز مى دارد، دشمن اوست.
– گرچه نباید تسلیم خواسته هاى نابجایى همسر و فرزندان شد، ولى رابطه عفو و گذشت و بخشش را مراعات کنید. «فاحذروهم و ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا»
– در مسیر خطاپوشى، تا آخرین مرحله پیش روید؛ ببخشید، سرزنش نکنید و به یاد خودتان هم نیاورید. «تعفوا و تصفحوا و تغفروا»
– تعادل میان وظیفه و غریزه در زندگى خانوادگى لازم است، نه به خاطر عواطف و غرایز، دست از وظیفه و هجرت و جهاد بردارید و نه به خاطر انجام وظیفه، عواطف خانوادگى را نادیده بگیرید. «فاحذروهم و ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا»
– به دنبال عفو و مغفرت شما، عفو و مغفرت الهى است. «ان تعفوا و تصفحوا و تغفروا فانّ اللّه غفور رحیم»
– مغفرت الهى، همراه با رحمت و الطاف ویژه است. اگر شما دیگران را ببخشید، خداوند هم شما را مى بخشد و هم مورد لطف ویژه قرار مى دهد. «فانّ اللّه غفور رحیم»
مفسر تفسیر نمونه ذیل این آیه نوشته است :
بنابراین، اگر آنها از کار خود پشیمان شدند و در مقام عذرخواهى برآمدند، و یا بعد از هجرت به شما پیوستند، آنها را از خود نرانید، عفو و گذشت پیشه کنید، همان طور که انتظار دارید خدا هم با شما چنین کند.
در داستان افک «عایشه» در تفسیر سوره «نور» مى خوانیم:
هنگامى که کار شایعه سازان در «مدینه» بالا گرفت، بعضى از مؤمنان که بستگانشان در صف شایعه سازان بودند سوگند یاد کردند، هرگونه کمک مالى را از آنها قطع کنند، آیه ۲۲ همان سوره نازل شد و گفت: «آنها که داراى برترى مالى و وسعت زندگى هستند، نباید سوگند یاد کنند که از انفاق نسبت به نزدیکان، مستمندان و مهاجران در راه خدا دریغ نمایند آنها باید عفو کنند و صرف نظر نمایند»:
أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللّهُ لَکُمْ: «آیا دوست ندارید خداوند شما را ببخشد»؟!
در این که فرق میان «عفو»، «صفح» و «غفران» چیست؟ با توجه به مفهوم لغوى آنها روشن مى شود که، سلسله مراتب بخشش گناه را بیان مى کند; زیرا «عفو» به معنى صرف نظر کردن از مجازات است، و «صفح» مرتبه بالاترى است یعنى ترک هرگونه سرزنش، و «غفران» به معنى پوشاندن گناه و به فراموشى سپردن آن است.
به این ترتیب، افراد با ایمان در عین قاطعیت در حفظ اصول اعتقادى خویش، و عدم تسلیم در مقابل زن و فرزندانى که آنها را به راه خطا دعوت مى کنند، باید تا آنجا که مى توانند در تمام مراحل، از محبت و عفو و گذشت دریغ ندارند، که همه اینها وسیله اى است براى تربیت و باز گرداندن آنان به خط اطاعت خداوند.

همچنین ببینید

پیکر شهید حسین پوربافرانی تشییع و در گلزار شهدای بافران آرام گرفت

پیکر پاک شهید حسین پوربافرانی که بعد از ۳۵ سال در جریان کاوش و تفحص …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.